Verhalen

Aan raand van Tied

Op Raand van Tied
Jan K. Harms


Op de vraag aan dhr. Harms of we het boek voor deze pagina mochten gebruiken kwam het onderstaande antwoord;

"Het spreekt vanzelf, dat u gebruik mag maken van mijn
boekje  'Aan raand van tied', als bron;
sterker nog, ik ben vereerd te weten, dat mijn werk ook daartoe kan dienen.
Ik moet er echter wel aan toevoegen, dat mijn verhaal ' Berend-Oom' voor een groot deel fictie is.
Op het kerkhof van Oterdum ligt (lag ?) wel een roze steen op de kroon van de dijk met een
zeer onduidelijke inscriptie en twee scheuren, maar dat onder die steen Beren Oom ligt begraven
plus alle andere zwarte schapen is aan mijn fantasie ontsproten, evenals die oude schoffelaar en veel andere details.
Wèl essentieel voor mijn verhaal is het bestaan van die roze liggende steen en wat ik mij daarbij gedacht heb."

Jan K. Harms, Haren 1 oktober 2008

Fragment uit "Aan raand van tied"

Annerdoags kreeg ik brood mit en ree noar Delfziel, bekeek hoaven, ging op mien gemak noar Faarmsom en zo wieder deur Waaiwerd, zag op òfstand nog torentje van Heemskes en fietste over rechte wegen bie nije febrieken laangs noar Oterdom tou.
Oterdom was nait meer. Vergoan in golven van moderne tied. Allaain veuraan links van de weg lagen en stonnen zaarken van t vrougere kerkhof tegen diek omhoog.
Op n bord bie ingang ston beschreven wat der gebeurd was. n Mooi gedicht der noast. Verder was der n monument: n grode bronzen haand dij zok beschaarmend om t olle kerkje legde; t haar nait holpen.
Ik laip wat rond, bekeek zaarken, las noamen, rekende leeftied oet van dooien. Der waren veul jonge kinder bie.
Hailmoal bovenaan lag n zaark, roze van kleur, aanvreten deur tied en ontied. Je konnen nait zain wat boven of onder was, der was niks op beschreven, hail voag was mit veul goie wil n soort woapen te zain. Verder laipen der twij scheuren deurhin, ain aan bovenkaant of onnerkaant en ain deur t midden. n Zaark veur ain zunder noam, of gewoon n drumpelstain. t Kin weden, t kin ook nait weden.
Ik laip weer noar mien fietse en ree richting Ziel, wol t landschop in mie opnemen, mor mien kop was der nait bie, dij grafstain zat mie in weeg. 'Hou kom ik te waiten, wèl doar ligt', ging deur mie hin, 'wel helpt mie wieder'.


De rest van het verhaal kunt U lezen in het boekje "Aan raand van tied"


Het boek "Aan raand van tied" ISBN 9789080621794 is te bestellen bij uitgeverij kleine Uil